shout

اینجا

2010-06-25T09:37:00.000-07:00

اینجا یعنی یک روز بمان و دیگر نمان,اینجا یعنی وقتی هستی در سکوتی و بدون صدا میروی,اینجا یعنی نمان,اینجا اینقدر بی معنی ست که معانیش بی معنی ست

یک روز

2010-06-19T06:21:00.001-07:00

این روز ها میگذرد و تو هم میگذری,فردا از پس امروز می آید با صبح و ظهر و شبی دیگر ولی تو با یک صبح می آیی و با یک شب میروی,پس امروزت را از دست نده که فردایی را به دست نمی آوری

آینده

2010-06-09T10:37:00.000-07:00

آینده را ببین در کنار توست همانی که امروز با آن هستم همانی ست که فردا با من است و این تکرار هر روز برای من ست.اما حیف که همیشه امروزم را رها میکنم و همیشه به فکر فردایم و این اشتباه هر روز من برای فردایم ست

بمیر تا برقصانی

2010-02-25T11:14:00.000-08:00

جوانه زدن را از گندم, از جو, از دانه های کوچک نهفته در پوسته یاد بگیر.ببین از درون پوسته ی مرده اش چگونه با ترانه ی زندگی رو به آسمان رقص کنان میرود و به خورشید سلام میدهد تا نورش را به خود گیرد و روزی دانه های مرده ای را برای ترانه های سال در هنگام مرگش دهد تا مبادا زندگی را از درون مرگ ادامه دهد.آری تو مرده ای اما برقص تا بمیرانی و برقصانی

نفس بکش

2010-02-13T01:37:00.000-08:00

به این ثانیه های بدون عقربه,به این دقیقه های سرد, به تمنای وجود نفس های سمی فضای تیره و تاریک زندگی آدم های خود پرست بنگر که چگونه نفسی تازه را در انبوه نگرانی های انسانی غرق کرده و به زمان از دست رفته اش حتی لحظه ای برای دیدن بازدمش منتظر نمی مانند تا ثمره ی بودنش را در کنار این همه ساعت های نفرت انگیز ببینند.ببین و حتی یک لحظه خودت را با دیگری هم نفس نکن تا نفسش نفست را به خود گیرد و تو بی نفس بمانی

شروع و پایان

2010-01-23T04:42:00.000-08:00

وقت هرچه باشد, وقته هرچه رسد,همیشه با آن وقت خداحافظی ست, ,هر آنچه را که با بیشمار کلمه آغاز و برای آن هزاران امید باشد همیشه با یک کلمه تمام میشود.اما هیچ پایانی نیست اگر حتی یک کلمه برای آغاز نباشد. همیشه آغاز را برای پایان میخواهم و پایانش را برای آغازی دوباره.اما بدست آوردن برای از دست دادن نیست, و من نمیخواهم پایان آغازم را از دست دهم.تو را ای آغاز بعد از پایان برای همیشه دستم را برای شروع به تو دارم تا تو آن را روزی به پایان بری

مرا بخوان

2010-01-14T07:27:00.000-08:00

سخن بگو تا دیگر ندانی چه را نگفتی تا لحظه ای به فکر فرو روی .تا لحظه ای برای سخن گفتن فکر کنی . تا بدانی که اندیشه ات را میخواهم نه سخنت را. تا بدانی دوست دارم تا برایم از ناگفته هایت بگویی. بگو تا بدانمت و از روی دانسته هایم تو را ببینم.مرا با حرفانت زنده کن و بمیران. نگذار شنیداریم به اندیشه ی دیگران رود. مرا به خود بگیر چون تو را میخواهم و تو مرا نمیدانی

نسیم بهار

2010-01-11T11:27:00.000-08:00

از هرچه جز برای هیچ نوشتن دلیل بزرگی برای ندانستن آنچه نمیدانیم و آنچه نمیتوانیم تا آن را به روی سطرهای دفتری که روزی برگ هایش در نسیم بهاری رنگ های سبز تازه خود را به روی دیدگان روزهای متولد شده سال ها میگذاشتند و هر فصل برای خود رقص خود را داشتند است, اما هنوز میتوان رقص شاخه ها را بر روی برگ ها دید و از این بی تحرکی بیرون آمد. آری بگذار دستانت را بگیرم تا بدانی از تو نوشتن برای من گرفتنت در برابر دیدگان و رها کردنت در نسیم بهاری ست

امروز مال من است

2010-01-04T05:27:00.000-08:00

حتی خاطرات با آنکه تنها یادگار روزگار گذشته اند با ما نمیمانند.و اگر بخواهیم با خاطرات خود زندگی کنیم در آنها غرق میشویم و از الان برای فردا جز خاطره ی مردن نداریم. پس من امروزم را با تو میگذرانم تا فردا اگر با من نبودی حسرت لحظه های از دست رفته را نخورم

به کدام ارزش؟

2009-12-24T14:10:00.000-08:00

از این تکرار باورها که هیچ کس اعتقادی به داشتن لحظه ای در کنارشان ندارد نمیدانم چرا اینقدر انسان باور اندیش را به دور خود جمع کرده و از چه و برای چه هر لحظه خودش را آنگونه که نمیباشد مینماید و انچه را که در سینه دارد به دست نمیگیرد و آنچه در دست دارد را برای داشتنش لحظه ای ارزش نمیگذارد و ارزش لحظه ها را به اندکی بیش نمیداند

دوباره از اول

2009-12-22T07:04:00.000-08:00

ای وای از این رفت و آمد ها و نرفتن ها. ای وای از ماندن ها و ندیدن ها. ای وای از این همه گفتن ها و دروغ ها. ای وای از این شنیدن ها و نفهمیدن ها. ای وای از این زندگی و زنده بودن ها. ای وای از نبودن و خاطره ها. ای وای از خاطره ها و تکرار بیهوده دانستن ها

صدایم کن

2009-12-07T04:27:00.000-08:00

هر چقدر صبر کنم که حرفی را از لباتت بشنوم حتی اگر زندگی ام در سکوت رود نمیتوانم صدای کس دیگر را تحمل کنم, ای عزیز تر از جانم صدایت را با تمام وجودم میخواهم و بدون صدایت دیدنت برایم حرام و بوییدنت ناتمام و گرفتنت در آغوش هرگز, با من بگو, از هرچه میخواهی بگو, فقط بدان که بدون تو بدنم از همه احساسات به دور است

نفرین

2009-12-01T05:34:00.000-08:00

لعنت به این روزگاری که در اون نه میدانم تو که هستی و نه تو میدانی که با که هم آوازی؟ لعنت به من که تو را نشناختم. لعنت به داشته ها و نداشته ها. که ما را از هم جدا کرده اند. لعنت به زمانی که منحنی زندگی ما را در یک نقطه قطع داد و من همچون تویی دیدم ولی مرا ندیدی. ای بارش باران. لعنت به وزش باد که بوی تنت را به احساسم میرساند و لعنت به من که هنوز بدون تو زنده ام.اگر امید دیدنت نبود تا کنون سر به خاک نهاده بودم تا شاید دوباره ببینمت. ای بهتر از برگ گل. ای عطر نسیم گذشته از گل ها.

ای کاش خورشید بودم

2009-11-29T10:11:00.000-08:00

ای کاش بودنت آنقدر برایم سخت بود تا وقتی نمیدیدمت به یادت نمی افتادم تا بودنت را برای خودم آرزو کنم تا لحظه ایی را بدون تو تنها نباشم و دقیقه ای در آغوشت به خواب ابدیت میرفتم و دیگر در این لحظات کور زندگیم دنبال راهی برای رسیدنت نبودم و همیشه چون ابر در بهار بودم ولی زندگی ام آن قدر در پاییزست که دیگر برگی بر درخت زندگی ام نیست و تو چون پرنده ای مهاجر در پاییز زندگی ام به سراغ من نمی آیی چون گرمایی دیگر بر تنم نیست و تو دنبال همچو خورشیدی که زندگیت را روشنایی بخشد ولی من تمام زندگی ام برای لحظه ای در کنار تو بودن دادم ولی تو هرگز نفهمیدی

تو را دارم و دیگر هیچ

2009-11-25T21:26:00.000-08:00

در جام من بریز تا از نوشیدنت سرشار از مستی گردم و بر من بتاب تا از سرما نمیرم و لباس من باش تا زیر تابشت نسوزم.چگونه بگویم همه کسم هستی؟

2009-11-21T05:01:00.000-08:00

دیوار برای دور نگه داشتن است و پنجره برای آمدن نور و در برای رفت و آمد. اگر دیوار نباشد در و پنجره بی معنی خواهد بود. ولی چرا در این دیوارها در و پنجره ای نیست؟

همه دانستنی هایمی

2009-11-17T01:54:00.000-08:00

این را مینویسم نه برای این که بخوانی برای این که بدانی که هنوز برایت مینویسم که بخوانی, نمیدانم میدانی یا در ندانستن میمانی, ولی بدان که من تو را میدانم, و هر لحظه برای تکرارت تمرین خواندن میکنم تا مبادا ببینمت و ندانمت

امید

2009-11-14T22:14:00.000-08:00

از پس پشت ابر خورشیدی ست که امید به دیدنش دارم. از پس شب روزی ست که امید به طلوعش دارم. از پس راه مقصدی ست که امید به رسیدنش دارم. از پس زندگی مرگی ست که امید به دیدن خورشید پشت پرده ام , مقصد نرسیده ام و طلوع چهره اش دارم

بر من بتاب

2009-11-14T10:12:00.001-08:00

روز ها از پس پرده شب بیرون آمده و دوباره در زیر نور ماه به خواب میروند.نه این که روز به خواب می رود. چرخش ما به دور خودمان روز را به شب میفروشد. نه این که ما به دور خود میچرخیم.این زمین است که ما را رها نمیکند و چرخشش ما را هم به خواب میبرد. و نه زمین است که به خودی خود چهره اش را به خورشید میکند و برمیگیرد.این زیبایی خورشید است که هر لحظه نصف انهاری از زمین را به گردش می آورد تا آن را بیدار کند و به آن گرمای تنش را ببخشد و دوباره با لطافت نگاهش به خوابش کند. ای کاش همچو خورشید مرا با گرمای تنت بیدار میکردی ولی آنقدر به من از وجودت میبخشیدی تا میسوختم و دیگر به خواب نمیرفتم

برگشت دوباره

2009-11-14T10:11:00.000-08:00

خاطرات کودکی, خاطرات غوطه ور شدن در خاک, خیس شدن در آب, پرت شدن از تاب, غرق شدن در خواب را فراموش نمیکنم ولی میدانم دیگر تکرار نمیشود. دیگر نمی آید آن روز که تنها دغدغه ام دویدن دنبال یک توپ پلاستیکی دو لایه بود. حال امروز است روزی که شاید برای فردایم دوران کودکی باشد. ولی میدانم که در آخر دوباره غرق در خواب, در خاک غوطه ور خواهم شد. و خوابم تعبیر دیروز هایم خواهد بود. تعبیر زشت و زیبا از زندگی رو به مرگ من.

یه فرصت تازه بده

2009-11-14T10:10:00.000-08:00

سال ها پیش رفتم سال اول دبستان, بعدش دوم ... راهنمایی, دبیرستان, پیش دانشگاهی یا به قولی سال کتکور, پارسال سال اول دانشگاه و امسال هم یه جورایی شبیه سال دوم دبستان. هر زمانی از زندگی رو که نگا میکنم میبینم یه جورایی داره تکرار میشه. ولی نمیخام بگم که زندگی تکراریه. میخام بگم اگه یه فرصت گذشت شاید برای دوباره تکرار شدنش سال ها بگذره یا شاید هم دیگه تکرار نشه. پس اگه دوباره دیدمت لحظه ای را برای بودن در کنارت را از دست نمیدهم